18
JUN
2020

OVER LVGS | Het jaar 2020

NIEUWSBRIEF JUNI | Het jaar 2020 zal de geschiedenis ingaan als het jaar waarin het coronavirus viraal ging. De impact van het virus op menselijk gedrag, op samenlevingsverbanden en op de (wereld)samenleving als geheel is ongekend.

Het coronavirus en onze omgang daarmee laat paradoxen zien. Zo levert het gedwongen afstand houden juist veel initiatieven op die een bijzondere verbinding geven. En roept het woord helden nu eens geen beelden op van grote namen uit sport, media/cultuur en wetenschap, maar van anonieme mensen die, dikwijls achter mondkapjes, met wilskracht en compassie hun werk doen.

Het virus maakt ook dilemma’s zichtbaar. De inzet van de samenleving om kwetsbaren te beschermen leidt haast automatisch tot nieuwe groepen kwetsbaren. Maatschappelijke vrijheid lijkt te bestaan bij de gratie van een ongekende mate van controle.
En het virus stelt vragen. Wat is gezondheid? Is dat iets individueels, iets fysieks, heeft het te maken met langer leven? Of heeft gezondheid te maken met iets dat breder is, met zingevende relaties bijvoorbeeld? Wat is het leven dat ons dierbaar is? Hoe zien we ‘het goede leven’?

Deze paradoxen, dilemma’s en vragen kregen in de afgelopen maanden ook hun eigen betekenis in het onderwijs, in de talloze scholen. De afgelopen periode lieten scholen zich van hun beste kant zien: een blijvende betrokkenheid op leerlingen in steeds weer nieuwe situaties; die steeds weer nieuwe eisen stelden aan de leerkrachten, het ondersteunend personeel en de leidinggevenden. Het liet zien hoezeer betrokkenheid en creativiteit onderdeel zijn van professionaliteit.

Onlangs las ik het boek ‘Met verwachting handelen’- hoop en professionele vorming’*. Ik kwam daarin tal van mooie zinsneden tegen over hoop en professionaliteit. Ik geef er graag drie door. Neem deze: “Professionaliteit draait niet in de eerste plaats om het realiseren van doelen, maar om het op creatieve wijze omgaan met weerbarstige situaties”. Of deze: “Een professional probeert problemen zodanig te herdefiniëren dat er opnieuw ruimte ontstaat voor handelen”. Tenslotte deze: “Professionals zijn hoopbrengers die geen genoegen nemen met schijnbaar onoplosbare situaties.”  Beschouw deze zinnen als een kleine ode van mij aan de schoolgemeenschappen!

-> Afgelopen periode is ook het bestuursverslag 2019 gemaakt. We blikten in dankbaarheid terug. Lees hier de samenvatting.

Voor LVGS als vereniging staat 2020 in het teken van het realiseren van wat ‘de werkagenda LVGS-Verus’ is gaan heten. Door die agenda richt LVGS zich vol op het versterken van de positie van en de verbinding tussen scholen die gaan voor onderwijs dat expliciet geworteld is in het christelijk geloof. Dat is niet iets wat zomaar, in een handomdraai, gebeurt. Daar is iets als roeping voor nodig, naast verbeeldingskracht en doorzettingsvermogen.

Wanneer de agenda in 2020 zal worden gerealiseerd – we koersen af op een overeenkomst tussen LVGS en Verus in het najaar – dan betekent dat dat er binnen Verus ruimte en structuur is gecreëerd voor een community van die scholen. Vanuit een verenigingsvisie die de verschillende identiteitskleuren van haar leden waardeert en ondersteunt. Dan zal enerzijds de noodzaak komen te vervallen tot het in stand houden van een zelfstandige vereniging LVGS; anderzijds zal er de opdracht en de belofte zijn om met gelijkgestemde christelijke scholen onze krachten te bundelen voor expliciet christelijk onderwijs.

Marnix Niemeijer

 

*Jan van der Stoep, René Erwich en Danille van de Koot-Dees (redactie) (2019), Met verwachting handelen- hoop en professionele vorming, KokBoekencentrum Uitgevers, Utrecht.