17
JUN
2019

Interview | Een stap op het water zetten

Marnix Niemeijer in gesprek met Kees Koelewijn, bestuurder van Guido

NIEUWSBRIEF JUNI | Rond half negen loop ik GSG Guido in Amersfoort binnen. De school is nog leeg. Bij Guido begint de eerste les pas om 9.00 uur. Een geste richting al die leerlingen die vanuit de regio komen. Ik loop verschillende trappen op tot ik bij de kamer van Kees Koelewijn kom. Kees zit niet in ‘kamer 1’ – een royale bestuurskamer op stand – maar ergens in de hoek van een gang ‘driehoog achter’. Dat laat iets zien van wie hij is: hij is zeker niet te beroerd om op een zeepkist te staan, maar hij is niet iemand die dat zo nodig steeds moet doen.

Wie is Kees, met welke woorden typeert hij zichzelf? “Niet persé in deze volgorde, maar ik karakteriseer mijzelf vaak als Spakenburger, ‘vrijgemaakt in Christus’, basketballer en onderwijsman. Ik waardeer het arbeidsethos van een Spakenburger: het zijn doorzetters. En dat is geen keurslijf, het zit hen in het bloed.” Hij zag het bij zijn ouders, ontdekte het bij zichzelf en ziet het nu ook naar boven komen bij zijn kinderen.

360 graden feedback
“Wat ik met vrijgemaakt bedoel is in de kern het besef dat je uit genade leeft. Niet dat je hierbij beelden moet hebben van een soort van ‘genadeautomaat’. Bij mij komen woorden naar boven als ‘onbevangen leven’ en ‘leven in verwondering’. En dat kan soms heel wat van een mens vragen.”

Hoe werkt zo’n houding door binnen zijn werk? Kees: “Misschien niet iets waar je meteen aan denkt, maar toch: ik heb onlangs als eerste op Guido een 360 graden feedback ronde gedaan. Er zijn mensen die dit heel spannend vinden. Want, wat krijg je terug? Ik merkte dat ik die spanning niet voelde. Ik stapte uit de boot van mijn comfortzone en zette mijn voeten op het water van de onvermoede feedback. Wat mij opviel was dat ik toch een vorm van onveiligheid ervaarde. Ik denk dat dat ook niet verkeerd was. Je moet jezelf ook over durven geven. Ik kreeg bruikbare observaties en tips terug. Bijvoorbeeld dat ik soms wel een meer coachende stijl mag hanteren in plaats van een oplossingsgerichte aanpak. Je moet weten dat ik een klusser ben; te vaak vertel ik waar de spreekwoordelijke gaten moeten komen en welk type boor je moet gebruiken.

Ook kreeg ik terug dat de schoolorganisatie toe is aan een nieuwe onderwijsvisie. In de afgelopen jaren hebben we geïnvesteerd in een nieuw managementteam. Nu zijn we klaar voor de volgende stap, die van een onderwijsvisie die inspireert en samenbindt. Maar, en dat vind ik belangrijk, dat is een klus die het directieteam in gezamenlijkheid moet doen, niet alleen de bestuurder. Directeuren zijn immers niet simpel uitvoerders van visie en beleid.”

Speelveld bepalen
“Leven uit genade kan binnen het werk soms verward worden met ‘de mantel der liefde’. Dan wordt in situaties niet ingegrepen waar dat wel zou moeten. Wat op tafel moet komen wordt dan met die mantel bedekt. En soms wordt er zelfs nog een stuk aangezet, om het uit het licht te houden.”

Als bestuurder moet je ruimte geven, maar ook kaderen. “Een aantal jaren geleden speelde Barcelona tegen een buitenlandse club. Camp Nou, het stadion van Barcelona, heeft één van de breedste voetbalvelden in de wereld. De tegenstander kwam op het idee om hun eigen veld te verkleinen tot die afmetingen die een voetbalveld minimaal moet hebben. Zo konden ze het beste tegenspel bieden tegen de voetbalmachine die Barcelona is. Dat spelen met ruimte, herken ik in mijn werk. Situaties kunnen om wisselende speelvelden vragen, om je doel te bereiken.”

Dienstbaarheid
Naar de toekomst kijkend, ziet Kees de noodzaak groter worden om als scholen die voluit christelijk willen zijn, elkaar op te zoeken en te experimenteren met vormen van samenwerking. Dat kan op het terrein van personeel, van onderwijsvisie en van identiteitsontwikkeling. Ook de vraag hoe je als school van betekenis bent voor je omgeving – een onderdeel van je maatschappelijke opdracht – is een vraag die steeds dieper resoneert. “Wat mist de omgeving als de school er niet meer zou zijn? Ook op het terrein van het onderwijs betekent het volgen van Jezus dat je dienstbaarheid zichtbaar maakt.”

Een onderwijsdelegatie uit India wacht. Van betekenis zijn kan een wereldwijde dimensie krijgen, zeker wanneer je samenwerkt met De Verre Naasten. En, o ja, aan het eind van de middag moet er nog geklust worden bij een vriendin. De boormachine ligt achterin de auto.

Interview door Marnix Niemeijer

CV | Kees Koelewijn
Getrouwd, 2 dochters/2 schoonzonen, 1 zoon/1 schoondochter, 5 kleinkinderen
Werk
1981 – 1990: docent Engels, Gereformeerd Beroepsonderwijs Amersfoort
1990 – 2003: docent Engels en adjunct-directeur havo/vwo Greijdanus Zwolle
2003 – 2013: directeur Nuborgh College Lambert Franckens Elburg
2013 – nu: bestuurder Guido, Amersfoort
Nevenactiviteiten
2014 – 2018: bestuurslid LVGS
2010 – nu: voorzitter RvT Concent Zwolle