16
JUN
2020

Column | Vaak ben je te bang

Door: Arnoud Messelink

N.a.v. de conferentie ‘Naar inclusiever onderwijs’ die in februari plaatsvond in Het Spant in Bussum

NIEUWSBRIEF JUNI | Zo’n 16 jaar geleden werd ik als leerkracht van groep 8 benaderd door een moeder. Zij vroeg of het mogelijk was om haar meervoudig gehandicapte zoon voor een aantal uren per week mee te laten doen met mijn groep. Oef… daar moest ik even over nadenken. Ik weet nog dat ik veel beren op de weg zag. Ik had er geen ervaring mee. Ik had er geen verstand van. Ik wist niet hoe de andere kinderen zouden reageren. Ik had geen idee hoe het organisatorisch allemaal moest. Ik wist niet hoe ik met hem moest communiceren. En verschonen zag ik absolúút niet zitten.

Maar de moeder hield vol. Ze liet zich niet met een kluitje het riet in sturen. Ze wilde het echt. Ze geloofde erin dat het goed was voor haar kind. Ze luisterde vriendelijk naar mijn bezwaren maar bleef bij haar punt. Uiteindelijk kwamen we in goed overleg, samen met de schoolleiding, tot 1 woensdag per week. Met een begeleidster erbij, die werd betaald vanuit het persoonsgebonden budget.

En het ging goed! Boven verwachting zelfs. Daar waar ik het wat onwennig vond gaf de klas juist het goede voorbeeld. Ze namen deze jongen op in de groep. En ik constateerde dat het niet alleen goed was voor deze jongen, maar voor ons allemaal, inclusief mijzelf.

Voor mij is deze situatie het begin geweest van mijn passie voor inclusief onderwijs. Na die tijd heb ik als directeur en als bestuurder mij hard gemaakt voor inclusiever onderwijs. Geen makkelijk proces. Onze samenleving is, nog steeds, niet zo inclusief. Het gegeven dat inclusieve scholen zich meer over hun handelen moeten verantwoorden dan andere scholen is daar een voorbeeld van. Maar ons onderwijs wordt wel steeds inclusiever! Dat werd zichtbaar op de conferentie van de beweging ‘naar inclusiever onderwijs’ van 12 februari 2020, waar erg veel goede en inspirerende praktijkvoorbeelden met elkaar werden gedeeld.

Die beren op de weg die ik zelf in het verleden zag kwam ik op de conferentie en in de gesprekken van nu nog tegen. In allerlei verschijningsvormen. Ik begrijp dat wel. Maar ik zou willen stellen: ga maar. Stem met elkaar af, onderzoek het, regel ondersteuning en ga. Uiteindelijk ben je zélf toch vaak net wat te bang.

Arnoud Messelink,
Bestuurder CorDeo Scholengroep

Meer weten over de beweging naar inclusiever onderwijs? Zie https://www.naarinclusieveronderwijs.nl/